آب استخر همیشه باید با افزودن کلر تصفیه شود و متعادل بماند زیرا وقتی سطح کلسیم خیلی پایین می آید، آب شروع به جذب مواد معدنی از سطوح مجاور میکند. با گذشت زمان، این میتواند گچ را فرسوده کند، به دوغاب آسیب برساند و بر روی ظاهر کلی استخر تأثیر بگذارد. با افزایش بیش از حد سطح کلسیم، مواد معدنی اضافی شروع به ته نشین شدن از آب میکنند. این اغلب به صورت رسوب روی کاشی ها، داخل لوله ها یا روی تجهیزات ظاهر می شود. اگر این روند ادامه یابد، این تجمع میتواند جریان آب را محدود کرده و راندمان را کاهش دهد.
فهرست
سختی کلسیم در استخر چیست؟
سختی کلسیم در آب استخر به مقدار کلسیم محلول اشاره دارد که با واحد در میلیون یا ppm اندازه گیری میشود. به عبارت ساده، نشان میدهد که آب چقدر غنی از مواد معدنی است. سطوح پایین تر به معنای آب نرمتر و سطوح بالاتر به معنای آب سختتر است. کلسیم به طور طبیعی در همه استخرها وجود دارد، بنابراین هدف حذف کامل آن نیست، بلکه نگه داشتن آن در محدودهای است که از شرایط پایدار آب پشتیبانی میکند.
سطوح ایدهآل سختی کلسیم چیست؟
برای اکثر استخرها، سختی کلسیم بین ۲۰۰ تا ۴۰۰ ppm است. برخی از تولیدکنندگان بسته به سطح استخر، محدودههای باریکتری را توصیه میکنند، بنابراین ارزش دارد که بررسی کنید چه چیزی برای استخر خاص شما صدق میکند.
چگونه سختی کلسیم را کاهش دهیم
موثرترین روش، حذف بخشی از آب استخر و جایگزینی آن با آب تازهای است که سطح کلسیم کمتری دارد. این کار غلظت کلی را کاهش میدهد و نتیجه بلندمدتی را ارائه میدهد.
اضافه کردن آب به تنهایی سطح کلسیم را به طور قابل توجهی کاهش نمیدهد. با تبخیر آب، کلسیم باقی میماند که باعث میشود سطح سختی به مرور زمان افزایش یابد استفاده از آب باران و روش های تصفیه موقت نیز کمک کننده هستند.